« همين كه مرگ گريبانگير يكى از آنها مىشود ، مىگويد : پروردگارا ! فرمان ده تا مرا ( به دنيا ) بازگردانند ، اميدوارم كه در فرصتى كه از دست داده‌ام ، كار شايسته و عمل خيرى انجام دهم » ( سورهء مؤمنون / آيهء 102 ) . ( 1 ) 6 - ابان بن تغلب ، از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : در اسلام دو گونه كشتن وجود دارد كه حلال شمرده شده ( و منع شرعى ) ندارد ، ولى تا زمانى كه قائم آل محمد « عج » قيام نكرده است كسى ( حق ندارد بدون دليل و يا شاهد كافى ) به اين دو نوع قتل حكم كند : يكى ، مرد زناكارى كه داراى همسر باشد كه ( آن حضرت به كيفر زنا ) او را سنگسار مىكند ؛ و دو ديگر ، كسى كه زكات ( مال خود را به نيازمندان واقعى جامعهء مسلمانان ) پرداخت نكند ، كه امام عليه السّلام او را ( به كيفر خوددارى از پرداخت زكات ) گردن مىزند « 1 » .

--> ( 1 ) مرحوم صاحب « مدارك » به قول مرحوم علامه در « تذكره » استناد مىكند كه : تمام مسلمانان در واجب بودن زكات در هر زمانى ( خواه در زمان امام معصوم عليه السّلام باشد يا در زمان غيبت ) اتفاق نظر دارند و يكى از اركان پنجگانه به حساب مىآيد ، و اگر كسى كه فطرتا ؛ مسلمان بوده ، و در ميان مسلمانان نشو و نما پيدا كرده است منكر زكات شود ، مرتد گرديده و بايستى حكم به قتل او داد ، ولى اگر كسى كه اول ، كافر بوده و سپس مسلمان شده باشد و منكر زكات باشد ، بايستى تا سه بار به او خاطر نشان سازند تا توبه كند ، و اگر توبه نكرد كشتن او واجب مىشود و اگر صحرا گرد باديه‌نشين ، يا تازه مسلمانى به علت عدم آگاهى ، زكات را انكار كند ، بايستى حكم شارع مقدس را مبنى بر واجب بودن زكات به او ابلاغ نمايند ، و نبايستى تكفيرش كرد ، اين توضيح مفصل به خاطر آن آمد كه بعضى مبادا اين روايت را به اشتباه مستمسك قرار دهند و از مجازات اين دو گروه سر باز زنند كه بايد در صورت بودن دليل كافى و يا شهود ، حكم صادر و اجرا مىشود ، ولى پس از ظهور حضرت ولى عصر ( عج ) نيازى به اين گونه مسائل نيست و آن حضرت با باطن ( و نه به ظاهر ) حكم مىفرمايد و در آن هرگز خللى نيست . با آرزوى ظهور آن حضرت ( عج ) .